اولین برخورد من با دنیای نقاشی زمانی اتفاق افتاد که تنها چهار سال داشتم. به عنوان کوچکترین فرزند خانواده، در خانه با مادرم می‌ماندم در حالی که خواهران و برادران بزرگترم به مدرسه می‌رفتند. من آرزو داشتم مثل آنها باشم، مداد و کاغذ در دست بگیرم و سعی کنم چیزی بنویسم – هرچند هنوز خواندن و نوشتن بلد نبودم.

یک روز از مادرم خواستم تا به من نوشتن را یاد بدهد. او به جای حروف، آرام یک گل روی کاغذ کشید. با هیجان و کنجکاوی، همان گل را روی صفحه خودم کپی کردم. آن لحظه آغاز سفر من به دنیای هنر بود. به نوعی، مادرم برای بار دوم مرا به دنیا آورد – این بار به دنیای هنر.

حالا، با گذشت زمان، هنر و نقاشی همواره همدم همیشگی من در طول زندگی‌ام بوده‌اند. خلق هنر همان لذتی را به من می‌دهد که یک آشپز هنگام آماده کردن غذا و چشیدن طعم آن حس می‌کند. من همیشه از خلق و تماشای آثار هنری خودم لذت عمیقی برده‌ام و این اشتیاق هر روز به من الهام می‌بخشد.